Afgelopen zondag was het Palmzondag (de zondag precies één week voor Pasen). Het markeert de start van de Stille Week als moment dat vreugde (hosanna) en lijden (passie) samenkomen. We stonden daarbij stil. Verder ook bij de bevestiging en inzegening van twee nieuwe Oudsten, een kostbaar moment.

De preek van Joël ging over het thema Voor alles is een tijd onder de hemel, naar aanleiding van Prediker 3:1-15. 

Alles heeft zijn tijd - Prediker 3:1-8

1 Voor alles wat gebeurt is er een uur,

een tijd voor alles wat er is onder de hemel.

2 Er is een tijd om geboren te worden

en een tijd om te sterven,

een tijd om te planten

en een tijd om te rooien.

3 Er is een tijd om te doden

en een tijd om te helen,

een tijd om af te breken

en een tijd om op te bouwen.

4 Er is een tijd om te huilen

 

en een tijd om te lachen,

een tijd om te rouwen

en een tijd om te dansen.

5 Er is een tijd om te beminnen

en een tijd om zich te onthouden,

een tijd om te omhelzen

 

en een tijd om af te weren.

6 Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.

7 Er is een tijd om te scheuren

en een tijd om te herstellen,

een tijd om te zwijgen

en een tijd om te spreken.

 

8 Er is een tijd om lief te hebben

en een tijd om te haten.

Er is een tijd voor oorlog

en er is een tijd voor vrede.

Bevestiging Oudsten

Bijzonder was zondag de bevestiging en inzegening van twee nieuwe oudsten, Gert-Jan en Sietze. Naast het gebed om Gods zegen werd met persoonlijke woorden duidelijk wat dit voor de gemeente en hen betekende. Veel van buiten onze gemeente waren er zondag bij om dit moment mee te vieren. Een mooie betrokkenheid. En tegelijk mistten weer andere broers en zussen dit moment. Vaak omdat er zoveel betekenisvolle dingen gebeuren. Zo kozen er jongeren zondag voor het Jeugdalpha Papendrecht-weekend, of een club mannen voor een verbindend wandelweekend, en anderen om bij de vele doop- en belijdenisdiensten deze zondag op andere plaatsen in onze omgeving te zijn.

 

Het toont dat we betrokken in Gods missie mogen zijn. Daarbij mogen we steeds weer bedenken dat we samen, - muren, deuren en ramen, zoals Elly En Rikkert 40 jaar geleden al zongen - Zijn huis vormen. In dit alles zijn we totaal afhankelijk van Hem. Hij heeft op zijn tijd alles mooi gemaakt!, Prediker 3:11.

Als slotlied zongen we elkaar toe:

Ontvang de zegen van de Vader

Ontvang het leven dat Hij geeft

Ga in de kracht van Zijn genade

Ga met de vrede van Zijn geest
Opwekking 844 – Zegen